BRIAN EVENSON: Een verantwoording Brian Evenson is een Amerikaanse cultschrijver van hoofdzakelijk korte verhalen. Zijn debuut, de bundel korte verhalen Altmann’s Tongue, kostte hem meteen zijn baan als docent op de Brigham Young University, een Mormoonse universiteit in Utah. De donkere, licht perverse verhalen bleken moeilijk verteerbaar voor de Mormoonse gemeenschap. De verhalen zouden te gewelddadig en, bovenal, te immoreel zijn. Evenson verdedigde zich door te zeggen dat het uitblijven van een moreel oordeel over de handelingen van zijn personages juist de sterkte was van zijn verhalen. Het morele oordeel moet autonoom worden gevormd door de lezer en niet worden voorgekauwd door de schrijver. Maar de verdediging van Evenson vond geen weerklank en hij werd geëxcommuniceerd uit de Mormoonse gemeenschap. Ook zijn Mormoonse vrouw, met wie hij twee dochters heeft, verliet hem wegens artistieke en religieuze meningsverschillen. De tol van artistieke vrijheid was eenzaamheid. Maar in plaats van zich over te geven aan zelfbeklag wierp Evenson zich met een woeste drift op het schrijven van nieuwe verhalen. De gebeurtenissen overtuigden hem nog meer van de kracht en het belang van zijn verhalen. Wat hij schreef lokte immers heftige emoties uit. De verhalen van Evenson zijn zo geschreven dat de lezer zich gemakkelijk identificeert met eventueel verwerpelijke handelingen en heen en weer slingert tussen afkeer en fascinatie. Evenson heeft ook een tijd in Frankrijk geleefd en bestudeerde er de teksten van transgressieve en literatuurtheoretische denkers zoals Bataille, Deleuze, Lacan, Kojève en Derrida. De sterk emotionele intensiteit van zijn verhalen is dan ook nooit vrijblijvend maar getuigt van een filosofische draagkracht én een buitengewoon gevoel voor humor. Zijn verhalen behandelen thema’s als seriemoord, kannibalisme, incest, sadisme, zelfverminking en religieuze waanzin. Zijn boeken dragen titels als The Brotherhood of Mutilation, The Wavering Knife, Contagion and other stories. Voorts schreef hij een waardevolle inleiding op het werk van Robert Coover en vertaalde hij Franse auteurs als Christian Gailly en Christophe Claro. Zijn werk werd bekroond met diverse prijzen, waaronder de O. Henry Prize. Lees Een verantwoording nog eens na op papier: koop hier Verhalen van verval. |
