Deus Ex Machina lonkt naar onze zuiderburen. Samenstellers-inleiders Dirk Leyman
en Kris Lauwerys wentelden zich in de golfslag van het nieuwe en maakten een onbevangen
greep uit een rijke korf jonge Franse auteurs. Welke schrijvers steken Philippe
Claudel en Michel Houellebecq de komende jaren naar de kroon?
Nouvelles Vagues presenteert ongemakkelijk stemmend maar ongemeen krachtig
proza van 9 nieuwe stemmen, voor het eerst in een Nederlandse vertaling. Met
voorpublicaties van de bejubelde debutante Céline Curiol en Prix Fémina-winnaar
Régis Jauffret én voorts spannende literatuur van rijzende ster
Oliver Rohe, de buitenissige Chloë Delaume en Marie-Hélène
Lafon. Laurent Mauvignier schrijft prangend over afscheid, Hélène
Duffau gooit een seksueel trauma van zich af en Vincent Ravalec vat de sfeer
in de jacuzzi's bij de banlieue-jongeren. Ingekeerdheid, melancholie of pessimisme
is troef in deze teksten. Is het déprimisme dan toch de leidende stroming
in Frankrijk? Valérie Mréjen zorgt voor het contrapunt met spitse
humor.
Deus Ex Machina nr. 115 bevat verder nog vertaald werk van onder meer Friederike
Mayröcker en John Burnside, terwijl de Vlaming Joost Vandecasteele (onder
meer bekend van het spraakmakend teatergezelschap Abattoir Fermé) debuteert
met een cynisch verhaal.