boven ons
balanceert de maan
te midden van sterren
schietschijf
omgeven door gaten
van verdwaalde pijltjes
Gebed
Denk nog aan je terug
voor ik slapen ga
soms
zeg ik een gebed
waarin alleen jij voorkomt
en dromen over een minuscule boot
Denk ook nog aan je terug
wanneer ik het mes slijp
weet dat de kortste weg
naar het hart van een man
direct door zijn borstkas
gaat
December
Dus dit is het leven
waartoe alle andere levens leidden
de ochtend zwart van duisternis
donkerder dan die
waarin ik ging slapen
je twijg en staf
opgeheven ten aanval
het geruis boven mijn hoofd
vanaf het eerste ogenblik
Een dekbed is dan een voordeel
een omhelzing helemaal
God
Wanneer ik sterf
snij dan
uit mijn tanden
bijtende vorst
maak fluitjes
van mijn botten
en speel daarop gehuil in de wind
Tot die tijd denk je aan jezelf terug
door glans te strooien
over vers gevallen sneeuw
Boven mij zweeft
je beschermvleugel
hij heeft geen
veer laten vallen
Erfenis
Ik erf niet veel van mijn oom
mijn boeken
met domme dedicaties
en een oude foto
van een allang overleden familielid
een opgewekte jongen
stuurt een tractor door de wei
in zwart-witte zonneschijn
De schade heeft zich nog niet
in zijn hoofd genesteld
en het ziet er niet anders uit
of hij moet nog
veel weilanden hooien
Toen hij wegging
bleef er een naam achter
die iedereen graag
weer wilde noemen
uiteindelijk kwam hij bij mij terecht
Geen kleinigheid
wanneer alles al gezegd is
nu heb ik die naam
en mijn boeken
met domme dedicaties
Gerður Kristný (°1970) behoort tot de opvallende nieuwe lichting IJslandse auteurs en evenals haar generatiegenoten is zij een veelschrijfster en bijzonder succesvol.