Nippon Express
Nieuwe literatuur uit Japan

nr.110 - september 2004

Ito Hiromi
Poëzie
Vertaling Ivo Smits

HARAKIRI

Kersenbloesems vallen
Ooit ontmoette ik de seppuku-fetisjist heer O. en vroeg hem
Wie zoal
bijvoorbeeld van alle acteurs, wie zoal
zou u seppuku willen laten plegen?
Daarop antwoordde de heer O.
Hm, tja, daar heb ik eigenlijk nog niet over nagedacht
sprak hij
de armen gevouwen
de blik omhoog gericht
Hm
bromde hij nog eens
Toch Oki Masaya, dan
sprak hij
Zijn gezicht vond ik al voor hij van het Keio Plaza Hotel sprong
prachtig
dus zijn gezicht wanneer hij seppuku pleegt
kan ik zo voor me zien
Hoe zou u Oki Masaya...
op welke manier...?
vroeg ik hem
dit terwijl ik me Oki Masaya voorstelde die in het witte doodskleed
van Heer Asano seppuku pleegt
De heer O. zei
Naakt, en rechtopstaand, dan toch
En de plaats, waar zou u...
Hm, een begraafplaats dan toch
Kersenbloesems vallen
Een begraafplaats, toch, waar kersenbloesems vallen
Als u naakt zegt, bedoelt u dan helemaal naakt?
Nee, hij draagt natuurlijk een lendendoek
die zijn hele erogene zone bedekt
penis, bilnaad, anus
Kersenbloesems vallen
Op de begraafplaats staan overal sutra-stčles
Hčhč, 't is toch wat pervers, laten we het hier maar bij houden
Ik vroeg hem weer
Dus u wilt Oki Masaya een pijnlijke dood laten sterven, of...?
Inderdaad, ik wil hem laten lijden, hij moet een langzame, pijnlijke dood sterven
want hij is mijn evenbeeld
sprak de heer O.
Daarna deed hij zijn witte lendendoek om, stond op
en sneed zijn buik open
Seppuku dient fraai te zijn, vindt hij
Seppuku is mannenesthetiek, toch, vindt hij
Kersenbloesems, vindt hij
Kersenbloesems in volle bloei, vindt hij
Kersenbloesems in volle bloei dienen te vallen, vindt hij
Ik wil sterven nu ik nog mooi ben, vindt hij
Over enkele jaren zou hij zestig worden
Seppuku, dat is Heer Asano, vindt hij
Mishima Yukio is hem te vlug af geweest, vindt hij
Op een begraafplaats staan sutra-stčles, vindt hij
Seppuku, dat is kersenbloesems, vindt hij
Hčhč, 't is wat pervers, toch, sprak hij
Bij bushido horen kersenbloesems, vindt hij
Samoerai zijn altijd op zoek naar een plaats om te sterven, vindt hij
Ik ben vergeten te vragen of een van zijn voorvaders een samoerai was
Pijn wordt plezier als je maar eindeloos oefent, vindt hij
Dat is waarom ik eindeloos oefen, sprak hij
(Masturbeert)
Het zou wel te gek zijn als ik seppuku plegen kon terwijl ik een vrouw aankijk
(Masturbeert)
Samoerai
(Masturbeert)
Hčhč
(Masturbeert)
Kersenbloesems
(Masturbeert)
Kersenbloesems vallen
(Masturbeert)
't Is pervers, toch

 

Noot
Alleen in de titel van dit gedicht wordt het woord 'harakiri' gebruikt, dat de westerse 'vertaling' is van het Japanse seppuku. Beide woorden betekenen letterlijk 'buik-snijden' en slaan op de rituele zelfmoord van samoerai. Oki Masaya (1952-1983) was een populaire film- en televisieacteur die vaak macho-types speelde; hij pleegde in 1983 zelfmoord. Asano Naganori (1667-1701), die als heer (daimyo) van het domein Ako geëerd werd met de titel 'Hoofd van het Keizerlijk Ambachtsbureau' (takumi no kami – het is de term die Ito in dit gedicht hanteert), maakte de fout in het shogunaal paleis zijn zwaard te trekken toen hij beledigd werd. Hij werd gedwongen seppuku te plegen. Zevenenveertig van zijn samoerai wisten in de winter van 1703 zijn dood te wreken. Op de plaats waar zij daarna seppuku pleegden, staan kersenbloesems geplant, indachtig het spreekwoord 'Van de bloemen zijn de kersenbloesems het prachtigst, van de mensen de krijgers' (hana wa sakura, hito wa bushi). Deze zevenenveertig ronin (samoerai zonder heer) zijn binnen de kortste keren uitgegroeid tot het clichévoorbeeld van de bushido, of 'de weg van de krijger'. Elk jaar in december zijn hun heldendaden in Japan op de televisie te zien. Mishima Yukio (1925-1970) is een van Japans beroemdste naoorlogse schrijvers. Hij pleegde seppuku na een mislukte gijzelingsactie op het hoofdkwartier van de Japanse Zelfverdedigingsmacht.
'Sutra-stčles' (sotoba) zijn een vast markeerpunt van een bijgehouden graf. Een sotoba bestaat uit een houten lat in de vorm van een gestileerde stupa (pagode) die als grafzuil fungeert, in de regel beschreven met een Sanskriet-karakter en een boeddhistische spreuk (bijv. 'Geloofd zij de Boeddha Amida').

 

Coyote

Grootmoeder was een medium
moeder was een toverheks
tante was een geisha
jongere tante had tbc
weer een andere tante was onvruchtbaar
En allemaal waren het prachtvrouwen
De toverspreuken die moeder ons leerde en waarvoor je altijd
sake, rijst en zout nodig had
maakten ons voor slangen, water en het oosten bang

Mijn dochtertje van twee brabbelt net haar eerste woordjes
Als de coyote haar aanspreekt
antwoordt ze altijd met een glimlach
Coyote: 'Een droge vlakte-vlakte-vlakte'
Mijn dochtertje: 'Vlakt-vlakt-vlakt'
Coyote: 'Liegen doe ik niet'
Mijn dochtertje: 'Doe niet doe niet doe niet'
Coyote: 'Ik heb honger-honger-honger'
Mijn dochtertje: 'Ook honger'
Coyote: 'Hahaha'
Mijn dochtertje: 'Hu-uh'
De vader van mijn dochtertje (en mijn vader): 'Ik wilde me volledig concentreren op de coyote, ik wilde mezelf afschermen, alles afkappen en niets anders zien dan de coyote. Ik wilde van plaats wisselen met de coyote.'

Mijn borsten waren vol melk
Meer dan genoeg om één enkele dochter te voeden
Ook grootmoeders borsten waren vol melk
vier dochters en twee zonen baarde ze en bracht ze groot
Ook tantes borsten waren vol melk
drie zonen baarde ze en bracht ze groot
Ook moeders borsten waren vol melk
de melk die meer dan genoeg was om mij alleen groot te brengen liet zij stromen
Jongere tantes borsten waren vol melk
twee zonen baarde ze en bracht ze groot
Weer een andere tante gaf haar geadopteerde kind
een droge borst te zuigen en te zuigen net zolang tot
haar eigen melk begon te stromen
bakken regen
alles maar dan ook alles werd nat
Het prachtige gezicht van grootmoeder, glimlachend in haar vochtige lijst, zonder wenkbrauwen en tandeloos
het prachtige gezicht van tante, zonder kin, tandeloos en kaal met te dikke lippen
het prachtige gezicht van jongere tante, met ontvelde wimpers en tandeloos
het prachtige gezicht van weer een andere tante, vol vlekken en tandeloos
het prachtige gezicht van moeder, met hangende wangen en ooghoeken, tandeloos en zonder okselhaar
En allemaal hadden ze slappe borsten
De vrouwen houden ervan hun bloedeigen kind te knuffelen
Mijn dochtertje
is hun enige kleindochtertje
is hun enige nichtje
De woorden van de vrouwen die ervan houden hun bloedeigen kind te knuffelen
worden al snel gebrabbel
van negentig tot vijftig
(die van negentig is alweer tien jaar dood)
De vrouwen gaan bij elkaar zitten en beginnen ieder voor zich
te brabbelen
'gate'
'gate'
'pâragate'
'pârasamgate'

Grootmoeder was een medium
moeder was een toverheks
tante was een geisha
jongere tante had tbc
weer een andere tante was onvruchtbaar
Grootvader was verlamd
oom is jonggestorven
jongere oom zei nooit een woord
vader die met niemand ook maar enige bloedverwantschap had
moeders man en mijn man
zijn kort voordat ik
mijn dochtertje baarde verdwenen

Coyote: 'gate'
Mijn dochtertje: 'gate'
Coyote: 'pâragate'
Mijn dochtertje: 'pârapâragate'
Coyote: 'ga-ga-gate'
Mijn dochtertje: 'pâragate'

De regen en de vochtigheid in deze tijd van het jaar
Moeder dreunt toverspreuken op
en vervloekt de vochtigheid
Sake en regen
rijst en regen
zout en regen
Laat in het oosten
water stromen
O heer Slang, vergeef ons!

Sake en regen
rijst en regen
zout en regen

Noot
Het einde van de tweede strofe bevat een verwijzing naar de performance ('Aktion') I like America and America likes Me van de Duitse kunstenaar Joseph Beuys (1921-1986). In 1974 reisde hij, gehuld in vilt, naar de VS en liet zich in een New Yorkse galerie een aantal dagen opsluiten met een coyote om met het dier een mystieke band aan te gaan. Beuys' keuze voor de coyote was geďnspireerd door de verering ervan door Amerikaanse indianen, die geloven dat de coyote zichzelf kan veranderen, en door zijn eerdere werk, waarin hij al mythologische dieren gebruikte.
De vierde strofe citeert de slotregel uit het Hart-sutra (Japans Hannya shinkyo; Sanskriet Prajńâpâramitâ hrdaya sűtra), die zich laat vertalen als: 'U die gaat, u die gaat, u die naar de andere oever gaat, u die de andere oever volledig bereikt.' Van oudsher werd deze mantra (want dat is het) in China, Japan en Tibet niet als een te vertalen tekst opgevat, maar als een spreuk die als een Sanskriet-formule moest worden uitgesproken. Het zal voor Ito ook niet onbelangrijk zijn dat gate een vrouwelijke aanspreekvorm is, wat lijkt te suggereren dat volledig inzicht een vrouwelijke kwaliteit is.

 

Sneeuw

Toen ik met mijn ogen de sporen volgde die hier en daar liepen
begreep ik dat een konijn het loodje had gelegd
Het lijnrechte spoor, dat was een vos, werd me gezegd
Het huppelende huppelende spoor was het konijn
'Huppelend' en 'lijnrecht' sneden elkaar
en smolten samen tot 'lijnrecht'
Bloed was er niet te zien
'Huppelend' biedt geen verweer
Ik ben blootsvoets
Mijn schoenen trok ik uit en ook mijn sokken
Jij ziet dat
Toen ik mijn schoenen en sokken uittrok
groeiden er haren op mijn tenen
Tussen mijn tenen kwam bloed tevoorschijn
Jij ziet dat
Ik schrijf
Jij ziet dat
Ik wil het je wel laten zien
Ook jij schrijft
Ik zie dat
Wat een prachtige schrijvende man
denk ik
Wat een prachtige
man, mannen, vrouwen
Jij stopt met schrijven en bergt het op
Je schijnt het mij niet te willen laten zien
Je trekt je schoenen aan
en gaat de deur uit om de sneeuwvlakte over te steken
Ik blijf hier achter
Als je 'huppelend' de sneeuwvlakte oversteekt
dan pakt het je 'lijnrecht', het lot
Gebeuren doet dat beslist wanneer het schemeren gaat
's ochtends

terug