Ieder zijn waanzin
Grensgeschriften

nr.108 - maart 2004

Heidi Wuytens
Poëzie

Bezoekers

We haasten ons voort
Spoeden ons
Van hier naar daar
Van hem naar haar

En als we eens
Noodgedwongen
Moeten stilstaan
Hier en daar
Bij hem of haar
Zien we onszelf

Diep in ons hart
Weten we wel
Dat we allemaal
Alleen maar
Helemaal alleen
Maar bezoekers zijn
Onder de aardse zon

Huis van Vertrouwen

Ik gluurde door de ramen
van het Huis van Vertrouwen
De deur werd met liefde
voor mij opengedaan
Ik stond er naast
de tafel van geloof
en proefde uit
de beker van hoop

Ik brandde me aan de warmte
en ging op de loop.

Ik klopte op de deur
van het Huis van vertrouwen
Er werd met liefde
weer opengedaan
Ik ging zitten en at
aan de tafel van geloof
en dronk tot de bodem
uit de beker van hoop

Ik ben er nog vaak
Heel hard weggelopen.

Op een dag, misschien,
zal ik met liefde leren wonen
in het Huis van Vertrouwen
Kan ik ook de tafel dekken
met geloof en hoop
Hoef ik nooit meer weg te lopen
en doe de deur zelf open.

terug